Το ένα πουλάκι:
Επιχειρήματα, όχι ύβρεις!
Λέγαμε προχθές πώς κάτι τους έχει πιάσει εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ και, όποιον εκφράζει διαφορετική άποψη τον βρίζουν.
Αποτέλεσμα; Μας άρχισαν στις βρισιές.
Επειδή όμως μπορεί η δική μας εκτίμηση να είναι λάθος, επειδή πράγματι μπορεί να βλέπουμε τα πράγματα με κάποια προκατάληψη, αποφασίσαμε σήμερα να κάνουμε κάτι άλλο.
Να σας αφήσουμε να κρίνετε εσείς. Όσο πιο αντικειμενικά γίνεται.
Πώς; Παρουσιάζοντάς σας απλώς κάποια δεδομένα. Κάναμε λοιπόν το εξής. Βρήκαμε στο διαδίκτυο ένα άρθρο, γνωστού δημοσιογράφου, από έγκυρη γνωστή εφημερίδα, το ΒΗΜΑ.
Ο δημοσιογράφος ασκεί μια κριτική στις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί του. Απ’ ό,τι φαίνεται από τις γνώμες των αναγνωστών (επαναλαμβάνω) από τις γνώμες των αναγνωστών, δηλαδή από το πώς ψηφίζουν στα σχόλια, οι περισσότεροι το βλέπουν θετικά.
Ασχέτως όμως από αυτό, αν κάποιος έχει διαφορετική άποψη, μπορεί να την εκφράσει ήπια, κόσμια και, κυρίως, με επιχειρήματα.
Ακούστε όμως πώς αντέδρασαν οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από ένα απάνθισμα σχολίων που σας παρουσιάζουμε:
«Το προτεκτοράτο των τοκογλύφων, εδώ και μέρες, έχει αρχίσει τον πόλεμο εναντίον της Αριστεράς».
«…Δεν πείθετε κανέναν άλλο πλην των εργοδοτών σας».
«Η θλιβερή αμετροέπεια στο μεγαλείο της. Ο (δημοσιογράφος) αφού υπηρέτησε πιστά το ένα σκέλος της δικομματικής εξουσίας και αφού απόλαυσε κι αγαθά της κρυφής αρπαχτής μαζί με άλλους συνδαιτυμόνες της φαιοπράσινης αυτοκρατορίας…»
«Πόσα άλλα γίνονται, πράκτορα της δοτής δημοσιογραφίας…»
«Ήρθε η άνοιξε και βγήκαν τα παπαγαλάκια στα δέντρα…»
«Τι μου θυμίζεις, εκτός από εγκάθετο δημοσιογράφο εννοώ…»
Το άλλο πουλάκι:
Η ορθογραφία δική μας.
Διότι μερικά δεν διαβάζονται από τα λάθη, δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας. Απολαύστε υβρεολόγιο:
«Μετά την πετυχημένη σας ανάλυση για τον ΣΥΡΙΖΑ παρακαλώ κάντε κάποια ανάλυση του θαυμαστού κόσμου του υποκόσμου (ουσιαστικά και μεταφορικά). Για να διευκολυνθείτε μπορείτε να κοιτάξετε σε καθρέπτες».
«Πώς κάνετε έτσι, βρε παιδιά, δεν τα λέει δα και κανένας δημοσιογράφος».
«Απίστευτη προπαγάνδα, δημοσιογραφικός ξεπεσμός».
«Ο θαυμαστός κόσμος των πουλημένων δημοσιογράφων».
Ξέρετε ποιο είναι το ενδιαφέρον, φίλοι μου; Ότι οι περισσότεροι σχολίασαν χωρίς καν να έχουν διαβάσει το άρθρο!
Η ηλεκτρονική έκδοση, την πρώτη μέρα, έχει μόνο μια παράγραφο. Ωστόσο αυτό δεν τους εμπόδισε να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Κάποιοι το ομολογούν:
«Λυπάμαι που θα σχολιάσω έχοντας διαβάσει μόνο την εισαγωγή του άρθρου σας (…) Η λογική ή ο πανικός σάς οδηγεί και τα γράφετε αυτά; Δεν σας θεωρώ αφελή ούτε ηλίθιο. Φαίνεται όμως ότι δεν έχετε καθόλου καλή επαφή με την πραγματικότητα».
«Τέτοιες βλακείες πρώτη φορά διαβάζω και αναρωτιέμαι σε τι εξυπηρετούν».
«Πότε μίλησες, ρε προπαγανδιστή, για τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία των κομμάτων εξουσίας».
«Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες».
«Πάντα βρίσκεται ένας δημοσιογράφος να γράψει το κείμενο που του υπαγορεύεται».
«Η πατρίδα χρειάζεται ανθρώπους σαν κι εσάς, αντικειμενικούς, αμερόληπτους και, κυρίως, αδιάφθορους. Ιδιαίτερα χρήσιμος φαίνεται να είσθε, πέρα από τους «πατριώτες» που μας κυβερνούν και στους κους κους Ψυχάρη, Μπόμπολα, Αλαφούζο και λοιπούς «μανδαρίνους» των ΜΜΕ.
Και ένα τρίτο πουλάκι:
Τι σκέφτονται στον ΣΥΡΙΖΑ;
Πώς αισθάνονται γι’ αυτό το επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης άνθρωποι που μιλούσαν και μιλάνε για διαφορετικό ύφος και ήθος;
Πού, σε ποια ακριβώς στροφή, χάθηκαν η ψυχραιμία, η νηφαλιότητα, η δυνατότητα ανάλυσης, η επιχειρηματολογία, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα;
Πώς φτάσαμε σε τέτοια επίπεδα και πόσο περήφανοι μπορεί να είναι οι ηγέτες του κόμματος για «αναλύσεις» όπως αυτή:
«Είναι λυπηρό, εφημερίδες που πριν χρόνια ευαγγελιζόντουσαν τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, τώρα, βλέποντας τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ να αυξάνονται, αρχίζουν να γράφουν κομμουνιστοφοβικές ηλιθιότητες. Δεν πειράζει. Σας φοβίζει μήπως έχετε το μέλλον της ΙΜΑΚΟ; Άντε ετοιμάστε και ΧΙΤΕΣ και καλέστε τους φίλους σας τους Εγγλέζους για νέα Δεκεμβριανά».
Όπως βλέπετε, φίλοι μου, τα παραδείγματα δεν είναι ένα και δύο, υπάρχουν ακόμη περισσότερα, άρα το φαινόμενο δεν είναι περιορισμένο, γι’ αυτό άλλωστε το σχολιάζουμε.
Ειλικρινά παρακαλούμε, οι οποιεσδήποτε απαντήσεις, με διάλογο κι όχι με ύβρεις. Όσο κι αν κάποιοι δεν θέλουν να το καταλάβουν, μας ενδιαφέρει το επίπεδο του χώρου. Περισσότερο ίσως από ό,τι δείχνουμε, γι’ αυτό άλλωστε και ασχολούμαστε.
Εξάλλου, πολλές φορές έχουμε πει από εδώ πως, για το καλό της δημοκρατίας μας, έχει σημασία η κάθε πλευρά να καταθέτει ό,τι πιο αξιόλογο και υγειές διαθέτει!
 |
| «Μη ρίχνουμε το επίπεδο»! |